...síðan síðast.
Ég átti sem sagt yndislegt sumarfrí í allt fyrra sumar, í fyrsta skipti í ansi mörg ár sem ég er ekki að vinna eitthvað yfir sumartímann. Alla vega þá nýtti ég tímann vel, fór nokkrar fótboltaferðir með strákormunum mínum og kíkti í útilegur með mömmu og fleirum. Skelltum okkur meira að segja í útilegu á Úlfljótsvatni með OR, sem var svaka stuð í alla staði.  
Ég lét mig líka hafa það að sigla út í Grímsey og komst næstum því alla leið án þess að æla en samt ekki alveg alla Áttum ca. 10 mín eftir að bryggju úti í ey þegar maginn í mér snerist við og skilaði öllu sem ég hafði innbyrt þann morguninn. Það verður að viðurkennast að ég var farin að íhuga að fljúga heim aftur þar sem ég treysti mér ekki alveg í aðra siglingu fjórum tímum seinna. EN ég er allavega búin að kíkja í Grímsey þannig að það er einum staðnum færra á kortinu sem ég á eftir að heimsækja
Svo kom haustið  og skólarnir byrjuðu, bæði hjá mér og strákunum. Þar er allt við það sama og alltaf nóg að gera í verkefnavinnu hjá okkur öllum. Við eignuðumst svo litla frænku í október okkur til mikillar gleði og ánægju en því miður þá sjáum við hana ekki nógu oft þar sem hún býr svo langt í burtu.
Jólin komu og fóru. Á annan í jólum kom önnur lítil frænka í heiminn og hana fáum við nú að sjá nánast hvenær sem við viljum enda stutt að fara í heimsókn á þann bæinn. Hún býr nefnilega í sömu blokkinni og við, bara tveimur hæðum neðar. Stóri bróinn hennar er nú líka svolítill frænkustrákur og kemur alltaf annað slagið í heimsókn, svona þegar hann fær leið á foreldrum sínum og litlu systur sinni sem hann er annars svo hrifinn af.
Eftir jólin fór svo bara allt í sama farið, skóli, heimalærdómur, borða og sofa.
Fótboltamótin eru byrjuð og allt það sem þeim fylgir. Framundan eru svo bara fleiri fótboltamót, fjáraflanir, aðalfundir foreldrafélaga og FERMING. 
Ég er enn að átta mig á því að "litla" barnið mitt er að fara að fermast í vor. Mér finnst það hafa verið í gær sem hún systir mín var að stríða mér á því að það væru sko þrjú ár í fermingu. Núna eru þessi þrjú ár orðin að rétt rúmum mánuði. Brjálað að gera. Sem betur fer á ég góða að, fólk sem er boðið og búið að baka fyrir mig og hjálpa mér við annað sem viðkemur fermingarundirbúningnum.
Jæja, búin að stikla á stóru yfir það helsta sem hefur gerst og er minnistæðast frá því ég bloggaði síðast. Það hlýtur svo að koma að því að ég verð dugleg við þetta aftur.
Þangað til næst........

... við að blogga, ha????
Ég var að klára fyrsta árið mitt í nútímafræði við HA. Það er búið að ganga svona upp og niður, aðallega upp samt   Á reyndar enn eftir að fá eina einkunn inn, sá kennarann í þeim kúrs á hlaupum í gær og var að spá í að keyra yfir hann (þar sem hann virðist hafa nógan tíma til að fara í kosningakaffi en ekki til að fara yfir lokaverkefni og skila af sér) EEEEN þá myndi einkunnin sennilega aldrei skila sér. Það er samt alveg óþolandi hvað maður er óþolinmóður og stressaður yfir þessum einkunnum. Dæs!
Annars hætti ég loksins að vinna og skellti mér á námslán í staðinn. Þvílíkur munur Ekkert stress og vesen  í sambandi við barnapössun og "heimanám". Nú get ég setið í rólegheitunum heima hjá mér á kvöldin og sofið á nóttunni... það er að segja þarf ekki að vinna á nóttunni þó að ég sofi stundum lítið. Svo get ég sinnt strákunum mínum meira og gert meira með þeim sem er bara frábært. Mér finnst svo frábært að vera hætt að vinna, að ég ætla ekki einu sinni að vinna í sumar. Ætla bara að eiga LAAAAANGT sumarFRÍ
Þangað til næst.......

... það er svo mikið að gera að ég hef varla tíma til að anda inn á milli verkefna í skólanum, barnauppeldis og vinnu.
Annars er heldur ekkert að frétta - lífið gengur bara sinn vanagang.  Ég reyndar tók það að mér að vera gjaldkeri starfsmannafélagsins, bara svona af því að ég hef ekkert annað að gera við þær fáu stundir sem ég á eftir í sólarhringnum þegar ég er búin að læra, vinna, sinna börnunum og svo framvegis.  En ég held samt að þetta eigi eftir að vera einstaklega skemmtilegt og fræðandi þegar fram líða stundir.  Að ég tali nú ekki um hvað þetta kemur til með að líta vel út á ferilskránni minni ef (ÞEGAR) ég skipti um starf.  Bara svo það fari nú ekki framhjá neinum ;0)
Jæja ég held að ég láti þetta duga í bili, við erum alla vega á lífi og allt er eins og það á að vera..... eða svona hér um bil. 
Bið að heilsa ykkur í bili.

Einkunnirnar eru komnar í hús; BARA 9 í ísl 633, fél 313, fél 473, sál 333 og sál 303, og BARA 8 í upp 203 og þýs 403  Er soldið ánægð með mig í augnablikinu

Ég er búin í prófum (þessum tveimur sem ég þurfti að fara í) og er þar af leiðandi komin í "skólajólafrí" (jólafrí í skólanum- ekki vinnunni).  Það þýðir það að ég get farið að taka til og skreyta heima hjá mér og kannski baka á milli þess sem ég tékka á einkunnum.  Það er alveg ótrúlegt hvað kennarar geta leyft sér að vera lengi að setja inn einkunnir þegar maður bíður spenntur eftir þeim, tala nú ekki um þegar maður er í fimm próflausum áföngum af þeim sjö sem maður tók í haust.  Bíð sérstaklega spennt eftir einkuninni úr prófinu sem ég var í í morgun enda hefur ekki verið mikið um kennslu í þeim áfanganum.
En nóg um það.  Framundan er bara geggjað jólahald og svo síðasta önnin í VMA eftir áramót.  Það er ekkert smá skrýtið að hugsa til þess að ég sé að fara að útskrifast í vor, hvað geri ég þá???

Þangað til næst

Það er búið að vera geggjað að gera undanfarnar vikur. Ég held að allir kennarar verkmenntaskólans séu í samsæri um það að demba verkefnum, helst 2-3 í hverjum áfanga, á nemendur þegar það eru svona ca. 2 vikur eftir af skólanum.  "Gjörðu svo vel, skiladagur er á morgun, helst fyrir klukkan þrjú og svo er annað verkefni eftir tvo daga."
Sem betur fer er þetta að verða búið,  bara þrír dagar eftir af skólanum og svo tvö lokapróf, 5 og 12 des.  Þá er ég komin í jólafrí og svo er bara ein önn eftir. Ég veit hreinlega ekki hvernig ég fer að því að höndla það, búin að vera svona lengi í skólanum og svo er það bara búið í vor. Og það sem mér finnst kannski enn verra er það að liðið sem ég er búin að mynda mestu og bestu samböndin við er að útskrifast um jólin þannig að við verðum einstaklega fá eftir af hópnum.
Ég verð nú samt að viðurkenna það að þó mér finnist gaman í skólanum (já ég veit, er algjört nörd) þá er ég farin að hlakka til að komast í frí og safna kröftum, er dáldið þreytt .

Jæja, best að halda áfram að læra fyrir prófið á morgun(sem er "bæðe vei" í próflausum áfanga =/ )

Hann á afmæli í dag
hann á afmæli í dag
hann á afmæli hann Alexander Leo
hann á afmæli í dag.

Jæja þá er Alexander Leo orðinn stór strákur, fjögurra ára.
Hjartanlega til hamingju með daginn stóri, flotti strákur, :0)

Þá held ég að það sé kominn tími á þetta mánaðarlega............blogg.  Er ekkert sérstaklega dugleg við þetta þessa dagana,... enda hef ég svo sem alveg nóg annað að gera.  Strákarnir eru farnir að æfa aftur eftir hlé og þótt ótrúlegt sé eru þeir að æfa á sama tíma tvisvar í viku sem gerir það að verkum að ég þarf ekki að skipuleggja alveg eins mikið og í fyrra. Jibbí.  Svo er ég byrjuð að misþyrma þrekhjólum líkamræktarstöðvarinnar og held svei mér þá að ég sé forfallinn ,,spinning-fíkill"..... þetta er ekkert smá gaman þegar maður kemur sér af stað.  Prófaði svo að fara í body pump í gær og sé eftir því í dag... neinei bara djók, er bara með SMÁ strengi (strengjakvartett eiginlega) eftir það en ógisslega ánægð með sjálfa mig.  Klapp klapp fyrir mér.   Annars er allt við það sama þrátt fyrir krepputal og neikvæðni og ég hreinlega nenni ekki að velta mér upp úr þessu.  Whatever will be, will be.
Þangað til næst...

p.s minni á gestabókina, það er í lagi að nota hana...

.... eins og það var.  Fastarútínan er að komast í samt lag, skólarnir eru byrjaðir og nóg að gera í verkefnavinnu, bæði hjá mér og strákunum.  Sem betur fer hef ég ekki verið mikið í vinnunni síðan skólinn byrjaði þannig að ég hef haft sæmilegan tíma til að sinna náminu.  Og strákarnir eru í æfingafríi í september þannig að það er minna að púsla saman og lífið er bara ljúft.
Það verður reyndar mjög gott þegar fótboltinn byrjar aftur svo sumir geti fengið útrás fyrir aukaorku. 
Svo var ég svo heppin að eignast árskort á Bjargi um daginn þannig að nú get ég farið og misþyrmt tækjum og tólum í þeim tilgangi að styrkja líkamann og bæta þol.   Ætlaði meira að segja að fara í spinningí morgun en Hafþór ákvað að verða lasinn með 39 stiga hita þannig að ég fór bara ekki neitt (ég veit að þetta er lélegasta afsökun í heimi, en hún er sönn í þetta skiptið ).   Annars er lítið að frétta eins og er.
Þangað til næst

Við erum semsagt búin að fara á Króksmót á Sauðárkróki þar sem Hafþór og hans lið unnu sinn flokk(gerðu 32 mörk og fengu ekki á sig nema 4), enda var búið að segja honum það að það væri ekki nema sjálfsagt að vinna alla leiki í tilefni afmælisins hans(sem var á laugardeginum), og Hilmar og liðið hans deildu þriðja sæti í sínum flokki (unnu alla leiki nema einn) með öðru Þórsliði.  Ekki slæmt það   
Að sjálfsögðu lét ég mig hafa það að vera fararstjóri hjá Hafþóri, þar sem enginn hafði boðið sig fram tveimur dögum fyrir ferðina, og ég sé svo sannarlega ekki eftir því að hafa tekið það að mér.  Þetta var alveg rosalega skemmtilegt og ég mæli alveg með því að fólk taki að sér svona fararstjórn og eyði tíma með börnunum sínum (og annarra).  Það skiptir líka börnin okkar svo miklu máli  að vita að foreldrarnir hafa áhuga á því sem þau taka sér fyrir hendur og styðja þau.  Það eina sem mér fannst leiðinlegt við þetta allt var það að ég náði ekki að eyða nægum tíma með Hilmari þrátt fyrir að hafa náð að kíkja á nokkra leiki hjá honum líka.  Hann reyndar kíkti annað slagið til okkar í skólastofuna þar sem við gistum, en þurfti náttúrulega að gista með sínu liði í annarri stofu og stoppaði því stutt.  Ég reyni bara að taka að mér fararstjórn hjá honum næst þegar það verður farið á svona mót.
Á sunnudeginum fengum við svo köku hjá Stínu ásamt hinu afmælisbarni helgarinnar, áður en við héldum af stað heim.  Það var náttúrulega bara æðislegt, Hafþór var meira að segja búinn að biðja mig um (í gríni) að hringja í Stínu og biðja hana um að baka köku fyrir sig.  Svo var hún bara búin að redda þessu öllu, greinilega einhverjar hugskeytasendingar þarna á milli hmmm.  Takk kærlega fyrir okkur Stína. 

Var að prófa að setja inn myndir (gamlar að vísu) í myndasöfn og á eftir að setja inn fleiri svona einhvern tíma þegar ég finn snúruna sem fylgdi myndavélinni minni. 

Ok, síðan síðast hefur svo sem ekkert svakalegt gerst; ég er sumsé búin með sumarfríið mitt (loksins þegar sumarveðrið kom) og búin að fara á tvö fótboltamót; N1 mót(gamla Esso mótið) KA og Nikulásarmót í Ólafsfirði.  Hafþór spilaði á N1 mótinu og því miður er ekki hægt að segja að þeim hafi gengið vel (enduðu í 27. sæti af 32 í sínum flokki) en aftur á móti gekk Hilmari vel á Nikulásarmóti, þeir unnu nánast alla leiki (gerðu eitt jafntefli og töpuðu einum)
Framundan er svo Króksmót helgina 8.-10. ágúst þar sem báðir gormarnir taka þátt og ég er að deyja úr spenningi; segi það enn og aftur: hverjum hefði getað dottið það í hug að það væri svona gaman að vera „fótboltamamma“ ???????? !!!!!!!  Ég er sennilega verri en strákarnir varðandi tilhlökkun og spenning vegna þessara móta.
Hafið þið tekið eftir því hvað ég er stolt af strákunum mínum og finnst gaman að tala um þá??
Nei, ég hélt ekki.

Hilmar fór með pabba og Pétri í veiði í dag og kom heim með 3,8 kg (7,6 punda) urriða sem hann landaði að mestu sjálfur, fékk smá aðstoð í restina frá afa. Það kom okkur mjög á óvart að Hilmar gat það, eins lítill og nettur og hann er, því það er ekkert smá mál að landa svona ferlíki og þeir berjast þokkalega um. Það hefði því ekki komið á óvart þó hann hefði steypst á höfuðið út í vatnið á eftir fiskinum. Hilmar kom þó ekki alveg þurr heim, því honum tókst að bleyta sig í læk sem var skammt frá; hann sá ekki lækinn og hljóp því beint útí hann.   Það voru því miður ekki teknar myndir fyrr en heim var komið þar sem myndavélin gleymdist þegar farið var í ferðina og Hilmar því orðinn þurr og fiskurinn slægður þegar loksins náðist að taka mynd.

Hafþór kom heim frá Ástjörn í dag þar sem hann hefur verið síðustu 2 vikurnar eða svo en þar sem það er pabbahelgi þá fór hann beint í sveitina.  Ég hef því hvorki heyrt eða séð drenginn síðan 14. júlí.  Ég vogaði mér ekki að hringja í hann á Ástjörn því þegar ég gerði það í fyrra lá við að ég fengi skammir fyrir;  ég truflaði hann nefnilega, svo ég þorði því ekki í ár.  Enda held ég að hann hafi lítið saknað mín......... þannig sko. Hlakka til á morgun þegar hann kemur heim eða þ.e.a.s hlakka til á mánudaginn þegar ég hitti hann loksins, er víst að vinna annað kvöld til kl. 22.

Jæja, er þetta ekki að verða nóg í bili???
Þangað til næst......

Vá hvað tíminn er fljótur að líða þegar maður er í sumarfríi......... mér fannst fríið mitt bara hafa byrjað í gær en það er ekki nema vika eftir af því.  Hvert fór það????? 
Annars er þetta búið að vera þokkalegt frí með leti og smá skemmtilegheitum. Fórum í sumarbústað á Einarsstöðum með pabba og Hirti og co.  Það var allt í lagi, veðrið hefði reyndar mátt vera betra, við fengum fínasta veður á föstudagskvöldi og laugardegi en svo fór að kólna á sunnudegi og á mánudegi fór að rigna og þannig var það bara restina af vikunni.  Við fengum meira að segja á okkur haglél eitt kvöldið  En við létum það ekki stoppa okkur og skoðuðum (það sem sást fyrir rigningu og þoku) okkur um í fjörðunum í kring og á Kárahnjúkasvæðinu. 
Fram undan eru svo fótboltamót, eins og venjulega, sem við getum ekki beðið eftir. Ég hefði aldrei trúað því að það gæti verið svona gaman að vera „fótboltamamma“, ég mæli með því
Svo fer að styttast í vinnu, jei hvað ég hlakka til
En svona er lífið!!!!

Vá, hvað hér er búið að vera dásamlegt veður undanfarna daga, hiti allt að 20°C.  Við Arna skruppum með strákana okkar og pabba (það þarf að viðra hann annað slagið líka ) í Kjarnaskóg í gær þar sem veðrið var dásamlegt (hefði reyndar mátt vera minna rok) og höfðum með okkur nesti og alles.  Hilmar, þessi elska, gerði sér nú lítið fyrir og óð út í lækinn í skóm og sokkum því hann missti fótboltann sinn út í og ekki má nú týna einum einasta bolta af þessum 20 sem til eru á mínu heimili og ekki var hægt að labba með læknum og grípa hann við tækifæri neðar eða hlaupa niður með læknum og fara úr skóm og sokkum og grípa boltann svo í læknum  Annars var pínu fyndið að horfa á þessar björgunaraðgerðir og það munaði nú litlu að hann færi á rassinn en samt.........
Inga var útskrifuð úr VMA um síðustu helgi og þá er ég bara eftir að útskrifast (sem gerist vonandi á næsta ári).  Ég var og er ekkert smá stolt af litlu systur enda hefur hún staðið sig ágætlega bæði í skólanum og sem barnapía fyrir mig.
Annars gekk mér vel í prófunum og ég er mjög sátt við einkunnirnar sem ég fékk.  En núna er víst kominn tími á að koma sér af stað í vinnu, er nefnilega fótgangandi og það tekur þar af leiðandi lengri tíma að koma sér á milli staða